Mostrando entradas con la etiqueta conciertos. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta conciertos. Mostrar todas las entradas

domingo, 10 de noviembre de 2019



Más citas con la música jazz en A Coruña y Lugo:

https://www.afundacion.org/es/prensa/noticia/ciclo-butaca-de-jazz-afundacion-a-coruna

http://jazzlugo.com/

viernes, 16 de agosto de 2013

Juan Perro en San Vicente do Mar



A terceira entrada para Santiago Auserón/Juan Perro neste verán é para dar conta do seu concerto de mañá en S. Vicente do Mar (O Grove). Será no bar Náutico, á unha da madrugada e por 14 euros. 

Náutico
Praia da Barrosa s/n,
San Vicente do Mar (O Grove)
36988 Pontevedra
Tlf. 986 738 220

sábado, 28 de julio de 2012

Las fuerzas del Imperio



Ayer pasé la noche en Sada - un pueblo costero de la provincia de La Coruña - con unos amigos. Estábamos buscando un sitio donde abrevar y nos decidimos por El Otro. La suerte jugó de nuestra parte porque allí se encontraban tocando unos tíos muy simpáticos llamados The Imperial Surfers. Durante media hora, hasta que se le agotó la paciencia a algún vecino con pocas ganas de jolgorio, fuimos sometidos al imperium de estos dicharacheros madrileños. Pocas opciones al margen del bailoteo más desenfrenado con los ritmos que hicieron furor a principios de los sesenta: surf & hot rod, frat rock, twist, etc.  

Cuando hubo que interrumpir la actuación uno de los responsables del bar se hizo con el micro y juró venganza asegurando que los Imperial Surfers volverían a tomar Sada. Espero que así sea.

Durante unos días van a estar tocando por estos pagos - creí entender que su próxima cita, quizá esta misma noche, es Lugo -. Si eres de los que agita la melena al son de bandas como Viscounts, Surfaris, Sandy Nelson y similares, no dudes en ir a ver a este excepcional conjunto. Do the twist!!!

domingo, 5 de diciembre de 2010

Coitus interruptus


Teenage Fanclub
Venres, 3 de decembro
Sala Capitol, Santiago de Compostela

Fallou o sonido, falto de forza e brillo, a batería case ausente... Nin o entusiasmo por escoitar en directo e por vez primeira a unha das mellores bandas dos noventa nin a chea de grandes cancións - fielmente - interpretadas axudaron a mitigar a magoante sensación coa que saín da Sala Capitol.


martes, 1 de junio de 2010

Via Stellae



A quinta edición do Via Stellae, Festival de música de Compostela e os seus camiños, comezará o vindeiro día cinco de xuño. O programa está dispoñible nesta web.

jueves, 6 de mayo de 2010

Paralelo 43°21'45”


A partires de mañá día sete e ao longo do mes de maio ten lugar no barrio coruñés da Agra-As Conchiñas o festival artístico Paralelo 43º 21' 45'': danza, concertos, exposicións, obradoiros, pasarúas e un sinfín de actividades con vocación peatonal.


martes, 2 de febrero de 2010

Bill Callahan: rock de baixo custo.


Os comezos sempre son duros e o feito de facer da necesidade virtude pode explicar a musica povera das primeiras grabacións de Bill Callahan/Smog. Con todo, a estética lo-fi deses anos encaixaba á perfección coa súa sobriedade expresiva e os primeiros discos para Drag City, xa con máis medios, insistirán no son acre daqueles rexistros en catro pistas de finais dos oitenta.

¿Baixa fidelidade? Ben, só é unha maneira de facerse entender. Trátase dunha das etiquetas máis desafortunadas da historia do rock. ¿Alguén se imaxina nunha tenda de discos preguntando pola sección de "alta fidelidade"? O do lo-fi era pouco máis que unha coartada para deixarse ver no espacio da música independente, algo que permitiu a Bill Callaham atopar tempo para consolidarse como unha figura con voz propia. A súa traxectoria ascendente é proba do seu talento, un talento que non só lle permitiu sobrevivir ao pintoresquismo dos inicios se non tamén mostrar que ás veces a personalidade brilla máis enmarcada polo que
nos é familiar: a condición é poñer esa familiaridade ao servicio dun, e non ao revés.

Él di que sempre compuxo da mesma maneira, tanto para o áspero Julius Caesar como para Sometimes I Wish We Were an Eagle, o seu "cénit monetario" en canto a producción. Hoxe mantén a economía de medios coa que se deu a coñecer, aínda que desprazouna toda desde o aparello técnico á súa voz e á música na que ven envolta, algo que se pode apreciar en Accumulation: none, disco que recopila cancións das Peel Sessions e diversos singles editados ao longo de dez anos. Entre Floating e Came Blue hay unha década de distancia, dez anos de poucos pero sustanciais cambios.






Bill Callahan estará de xira por España neste mes de febreiro:



15/2 Sala Apolo - Barcelona
16/2 Centre de Cultura Sa Nostra (Waiting for Waits) - Palma de Mallorca
18/2 Teatro Jofre - Ferrol
19/2 Teatro Caixanova - Vigo
20/2 Auditorium - Valladolid
21/2 Cafe Hispano - Zaragoza
23/2 L'Escorxador - Elche
24/2 Teatro Isidoro Maiquez - Granada

A foto é cortesía de Chris Taylor.

miércoles, 4 de noviembre de 2009

The Fleshtones. Xira novembro 2009



The Fleshtones. Xira novembro 2009.

11 nov 2009 20:00 Sala NASA, Santiago
12 nov 2009 20:00 Run Rum, Ferrol

martes, 2 de junio de 2009

Festival Vibracional TPS


Continúa a boa saúde da oferta musical galega. O próximo xoves 4 de xuño, comeza en Santiago o Festival Vibracional TPS, que é a consolidación da iniciativa conxunta da sala NASA e o Centro de Novas Tecnoloxías do Pico Sacro (TPS) de darlle pulo á improvisación libre en Galicia. Clicando aquí pódese acceder ao programa completo do festival.

lunes, 25 de mayo de 2009

Wilco


Son el buque insignia del no depression sound, un estilo trufado de americana con más de un vínculo con aquel nuevo rock americano de la segunda mitad de los ochenta. No hay duda de que es una banda con gusto por el rock clásico, pero con sensibilidad contemporánea, por lo tanto hay que ser un poco cautos ante la tentación de tacharlos de meros revivalistas. Valga el recurso a Jim O'Rourke - verdadero enfant terrible de la experimentación sonora norteamericana de los últimos veinte años, integrante de Sonic Youth, socio de Jeff Tweedy en Loose Fur, creador del sello Dexter's Cigar, etc., etc.- en labores de estudio como indicativo de por dónde van los tiros.

Tanto las partes del documental I'm Trying to Break Your Heart que recogen actuaciones de Wilco en vivo, como los ensayos incluídos en el dvd que acompaña la edición de lujo de Sky Blue Sky animan a acercarse a verlos el próximo lunes 1 de junio en el Palacio de Congresos y Exposiciones Santiago de Compostela. ¿Me equivoco mucho si digo que son LA BANDA del momento? ¿Y si digo que es el mejor MOMENTO de la banda?

La imagen corresponde a una actuación de Wilco en Chicago.


viernes, 15 de mayo de 2009

On the Bass Sound System


On the Bass Sound System
15 maio, 00:30 h
A Terraza
Rúa Juan Flórez, 30-32
A Coruña

Este venres, 15 de maio, o sound system On the Bass fará soar os seus riddims xamaicáns de alto calibre e baixas frecuencias na reapertura de La Terraza. A cita é as doce e media da noite, e de balde.

viernes, 17 de abril de 2009

ArtEx Sonora II


Achégase a segunda edición de ArtEx Sonora. Terá lugar no MACUF da Coruña e contará coas actuacións de Stephen Cornford - o 16 de maio - e Carlos Suárez - o 23 de maio -. Este último impartirá un taller teórico-práctico sobre fonografía e arte sonoro - 16 e 17 de maio -.

domingo, 5 de abril de 2009

Espazos Sonoros 2009


Comeza unha nova edición de Espazos Sonoros. Do 15 de abril ao 28 de xuño; 88 concertos, 27 espazos e 36 formacións. Nesta url - clicando sobre "prensa" - pódese descargar o programa.

martes, 24 de marzo de 2009

El Oído Contemporáneo / Curso de Cultura Musical


No Museo de Arte Contemporáneo Unión Fenosa da Coruña vense celebrando desde decembro do ano pasado un interesante Curso de Cultura Musical. Ésta é a súa primeira edición e comprende unha serie de clases maxistrais de temática diversa co obxectivo de ofrecer unha visión panorámica sobre os diferentes ámbitos de especialización musical na actualidade.

O curso complementa a terceira edición do ciclo de concertos El Oído Contemporáneo, que ten lugar tamén no MACUF e que se céntra na música do século XX. Entre o tres de abril e o trinta e un de maio poderase asistir á interpretación de obras de Ichiyanagi, Feldman, Hindemith, Messiaen e de compositores holandeses da actualidade.

martes, 24 de febrero de 2009

Pop para gente extraña


Bart Davenport + La Brigada

Festival IN-SOMNI'09
La [2] d'Apolo, Barcelona
20 de febrero, 20:30 h

La actuación de Bart Davenport en La [2], una sala de aforo mediano anexa a la legendaria Apolo de Barcelona, me sirvió para confirmar la solvencia de este artista californiano sobre el escenario. No es que albergara dudas al respecto, ya lo había podido comprobar en su aparición en Los Conciertos de Radio 3, de TVE, acompañado por un glamuroso saxofonista, pero me faltaba verlo en vivo, algo que deseaba hacía tiempo.

La tarde empezó con La Brigada, antes conocidos como The Light Brigade, un grupo de Vilanova i la Geltrú que tan pronto visita los soleados paisajes de la costa oeste norteamericana vía Laurel Canyon como se echa unas pintas con Ray Davies en Muswell Hill. Versátiles, con talento para las buenas melodías y gusto por el detalle, añaden a la clásica instrumentación de guitarra, bajo y batería, teclados y trompeta.

El cantante brigadista anunció, pasada la media hora de actuación, la incorporación de un sexto componente que les acompañaría en un par de temas. Esa incorporación no era otra que la del propio Bart Davenport, un tipo menudo y de expresión tan amable como vivaracha que había estado bailando y aplaudiendo de manera entusiasta las canciones de los de Vilanova, engrosando el escaso público inicial.

Tenían preparados dos hits. El primero fue Between Clark and Hilldale, de Love y el segundo Euphoria, del propio Davenport, canción con regusto stoniano que le permitió ejecutar con soltura todo su repertorio de movimientos de baile, destacando sus clásicos amagos twist.


Esta parte final de la actuación de La Brigada seguro que hizo despertar en más de uno el deseo de ver a Bart Davenport acompañado por una banda, ya que en sus continuas visitas a España - excepción hecha de The Loved Ones, su encarnación mod - siempre ha actuado como solista, o al menos así me consta.

Claro, en cuanto suenan los primeros acordes de guitarra acompañando su polivalente voz, lo de la banda pasa a un segundo plano. En La [2] ni siquiera necesitó respaldo instrumental para iniciarnos en su clase magistral de orfebrería pop. El recital comenzó a capella, con algo que sonaba a balada isabelina, y continuó con la retahila de magníficas canciones que forman el catálogo de Bart, siendo Palaces, su último disco, el principal protagonista.

Los momentos álgidos en cuanto a popularidad llegaron con A Young One, Clara y Jon Jon, en los que parte del respetuoso público - gente extraña de Barcelona, en palabras de Bart - sumó su voz, me incluyo, a los irresistibles estribillos entonados por este pequeño gran hombre. Tan irresistibles que lo cierto es que se hacía difícil no tener la sensación de estar viviendo por un momento en Hamelin, dispuestos a seguir al Bart-flautista cuando bajara del escenario y atravesando la sala continuara tocando en la calle, persuadidos de la verdad contenida en esa jubilosa afirmación que dió nombre a otro de los referentes del soft-rock de las dos últimas décadas, Papas Fritas: POP HAS FREED US.

El concierto se terminó en tres bises, pero pudo haberse prolongado el tiempo que a Bart le hubiera dado la gana. Ni la pareja de sesentañeros que tenía a mi lado con los ojos como platos, ni el arrebatado cantante de La Brigada, que se sabía prácticamente todas las letras del californiano, ni, por descontado, servidor, nos hubiéramos movido de allí hasta que hubiera agotado su repertorio; y creo que la mayor parte de los que se dieron cita en La [2] hubiera hecho lo mismo. ¿Quién dijo aquello de que "lo bueno, si breve, dos veces bueno?


Al margen del concierto, me gustaría llamar la atención sobre otras formaciones en las que Bart Davenport despliega su talento, creo que merecen la pena:

Honeycut, una originalísima banda de nervio electrónico y vocación bailonga que cuenta con el atractivo adicional de tener como teclista al gran RV Salters.

http://www.youtube.com/watch?v=ee98ZDZAVf8&NR=1

http://www.myspace.com/honeycutmusic

The Loved Ones, o Bart goes mod.

http://www.youtube.com/watch?v=Z-M-vMsSRII


Finalmente, los que se hayan quedado con ganas de saber cómo suena Bart Davenport en directo con banda de acompañamiento pueden recurrir a la descarga de las canciones alojadas en esta web:


http://daytrotter.com/article/1595/bart-davenport




La fotografía que encabeza esta entrada está tomada por Quique López, colaborador en el blog alterna2. Para ver más fotos de Bart o disfrutar del buen hacer de Quique clicar aquí.

sábado, 7 de febrero de 2009

Bart Davenport

Bart Davenport

18 febreiro 20:00 h, Sala NASA, Santiago de Compostela.
19 febreiro 20:00 h, Casa de Arriba, Vigo.

Temos de visita por Galicia a un dos mellores compositores e intérpretes de música pop na actualidade: Bart Davenport.

O seu é un mosaico no que concorre case toda a serie de estilos musicais que floreceron durante as décadas dos sesenta e os setenta, refundidos con personalidade e actitude contemporánea: dende o sweet soul ao folk pasando polo rock psicodélico ou o pop máis intimista.

Lennon e McCartney, The Incredible String Band, Marcos Valle, The Hollies, o exquisito Homegrown de
Don Agrati, The Originals, Burt Bacharach, John Sebastian e mesmo os Stones resoan no repertorio deste músico californiano.

Acaba de editar Palaces, cuarto disco en solitario que continúa a liña dos seus anteriores traballos: xuntar doce cancións con categoría de single, algo prácticamente insólito hoxe en día.

Valéndose tanto dunha sensibilidade allea a estridencias, que atopa acomodo nas boas melodías, como da súa gran capacidade como intérprete, Barto recolleu o testigo dos grandes, convertíndose no indiscutible adaíl do POP. Temos a sorte de poder velo en directo, eu non o perdería.

Máis concertos en Madrid, Barcelona, Zaragoza e Valencia. Infórmate clicando aquí.

miércoles, 3 de diciembre de 2008

Tsukiko Amakawa + Núcleo O.M.E.GA



Tsukiko Amakawa+ Núcleo O.M.E.GA
Sala NASA
San Lourenzo, 51-53 B, Santiago de Compostela
21:30 h. Entrada 5 €.

Hoxe día 3 de decembro, na sala NASA de Santiago de Compostela, terá lugar una nova sesión vibracional na que van participar músicos do colectivo de improvisación O.M.E.GA e a pianista Tsukiko Amakawa.

As Sesións Vibracionais consisten nunha serie discrecional de actuacións presentadas na NASA e que están centradas na música experimental, a improvisación libre ou conducida, etc..

Neste caso o Núcleo O.M.E.GA consta de dous músicos, o contrabaixista Pablo Pérez e o vibrafonista Carlos Castro, aos que se une a pianista xaponesa. Executarán pezas de maneira conxunta e a solo.

jueves, 20 de noviembre de 2008

Zan Hoffman & Masters of the Ungentlemanly Art



La Casa Fantom +
Zan Hoffman's Masters of the Ungentlemanly Art +
The Black Gramola Conspiracy

Casa das Atochas, A Coruña
21 nov 2008, 20:30 h
Entrada 4 €

En 1982 Zan Hoffman descubrió la magia del sonido a través del micrófono de su walkman: la abracadabrante fórmula "pause + rec" le permitía, pertrechado con un rudimentario Panasonic, auscultar el multiverso sonoro oculto entre las cuatro paredes de su habitación. Al poco tiempo empezó a registrar las primeras expediciones sonoras por el entorno doméstico, las roomscapes, actividad que le llevaría a la creación del sello Zidsick, en 1984, un modo de intercambiar grabaciones originales con hometapers - gente que, como Hoffman, grababa su música en cinta de casete - de todo el mundo y aportar así su granito de arena a la "cassette culture".

Hagamos un poco de historia. Los últimos años de la década de los 70 vieron el apogeo de la cultura del "hazlo tú mismo" y el impulso de la ética de la autogestión. En el Reino Unido, The medium was the tedium, sencillo de Desperate Bicycles, se considera el hito de un periodo de febril autoedición que durará aproximadamente tres años, alcanzando un pico de más de 800 sellos discográficos indies en 1980.

La contrapartida de la ética DIY - siglas para Do it yourself, hazlo tú mismo - fue el descenso exponencial en la calidad musical de las grabaciones y la saturación del "mercado" por sobreabundancia de artistas, un caso de muerte por éxito. La situación de incertidumbre hacía que los grupos se lo pensaran dos veces antes de invertir los ahorros en la grabación de un disco cuyas posibilidades de hallar destinatario eran más que remotas. Se presentó así la ocasión para la cinta de casete, un medio mucho más económico para editar - ya se disponía de grabadoras de 4 pistas a precios asequibles - y que además permitía el contacto directo vía correos con un público que podía encontrar en el mercado reproductores de casete a precios también populares. Era un nada desdeñable paso adelante en la lucha contra los intermediarios en el negocio musical desde que, con el punk, se desatara la guerra a las multinacionales: el cambio de paradigma en la recepción y distribución musical estaba servido.

Por un lado, esta floreciente cultura del casete fue inmediatamente captada por la industria, que pretendía canalizar el potencial torrente de creatividad y dinero que manaba del post-punk. Por otro, cientos de grabaciones de artistas irrecuperables para el mainstream continuaron circulando a través de las oficinas de correos de todo el mundo, y lo harían hasta solaparse con la llegada de los formatos digitales. El interregno de la cinta magnética duraría aproximadamente cinco años, entre 1979 y 1984, pero algunos de sus instigadores se mantuvieron en activo hasta el presente. Tal es el caso de Zan Hoffman.

En la cultura del casete, además del contenido importaba el continente; el diseño de la portada o la confección del empaquetado permitían incorporar técnicas que los artistas vinculados a movimientos post-Fluxus acostumbraban a usar. De este modo la interacción entre los que se movían en el ámbito del mail art, la poesía visual, el copy art o el stamp art y los hometapers era bastante habitual.

Zan Hoffman cambiaba arte por correo antes de saber que existían redes de distribución de casetes. A través de la sección Castenettes del mítico fanzine Op Magazine, en la que se reseñaban cintas caseras, entró en contacto con personas que intercambiaban su música en este formato. Compiló sus grabaciones bajo el título de The Subtle Art of Puddle Pushing, a cargo de los Zanstones, y comenzó su andadura en el mundo de la cassette culture.
*

La música de Zan conserva el carácter especulativo y lúdico de sus primeras roomscapes. El modo de trabajar iterativo asociado a los proyectos desarrollados en colaboración se vale de la reinterpretación sucesiva del material de partida, por lo que técnicas como el reciclado, el collage o cualquier otro tipo de intervención sobre un material dado son recursos habituales en este prolífico músico.

Masters of the Ungentlemanly Art y Here Be Monsters son algunos de los nombres para sus trabajos colaborativos. Como Zanstones presenta en directo material grabado previamente en la ciudad que le acoge y desde 1993, con el alias de Bodycocktail, sus ocurrencias proto-new wave-desquiciado en torno a un teclado/sampler Ensonic Mirage.

Compartir espacio con Zan Hoffman es celebrar más de 25 años de actividad musical errática y marginal - en el buen sentido -, compulsiva, lúdica, asociativa y cientos de cosas más. Una cita ineludible.

Casa das Atochas
Atocha alta, 14
A Coruña

Z. H. estará además en:

20 nov 2008 21:00 - A cova dos ratos, Vigo
22 nov 2008 20:00 - Estarlux, Ferrol

El cartel que encabeza esta entrada es obra de Sergi S. Massó.

jueves, 30 de octubre de 2008

FFMI / Festival Fase de Música Improvisada



Cita coa música improvisada na Fundación Luis Seoane da Coruña. Dous concertos: o primeiro de Jozef Van Wissem (laúde) e Miguel Prado (guitarra) o día 31 de outubro e o segundo o 28 de novembro a cargo de Radu Malfatti e Taku Unami. Organiza a Asociación Cultural Fase.

sábado, 4 de octubre de 2008

Pecados.



Supoño que o festival Sinsal xa está bastante asentado no panorama musical galego e non precisa de moita publicidade; aínda así nunca está de máis recordar que xa comenzou a súa temporada de outono .

Sen embargo, esta entrada ten como motivo unha feliz nova proposta na axenda cultural galega: do 8 de outubro ao 9 de decembro vaise celebrar en Pontevedra o "ciclo de músicas prohibidas" Pecados: intercambio de cds nas prazas da Peregrina e da Verdura e concertos de Duo Dithyrambe, Toumani Diabaté, Stereolab e The Residents. Máis información aquí.